[mijn 'laatste column in het Friesch Dagblad, 28 juni 2011]

Vorige week is er een (voorlopig?) einde gekomen aan twee ‘circussen’ in ons land. Het ene was het juridisch circus rond Geert Wilders, dat misschien toch nog doorgaat als advocaat Gerard Spong zich zal wenden tot het Europees Gerechtshof. Al ‘polderend’ zijn we er weer uitgekomen: Geert mag ‘grof en beledigend’ zijn, hij is tot aan, ja, tot op het randje gegaan, maar ‘er net niet overheen’. Kortom, hij heeft een hele bevolkingsgroep op de ziel getrapt, maar dat moet kunnen in de polder.

Nog polderachtiger was het circus rond het voorgestelde verbod op het onverdoofd slachten. Zevendedagsadventiste Marianne Thieme, die de joodse spijswetten aanhangt en daarom toch wel iets voor de joodse traditie zou mogen voelen, koos vóór de dieren en tégen haar joodse en islamitische landgenoten, die al vele eeuwen onverdoofd slachten. Dat is niet slechts ‘gewoonte’, het heeft ook te maken met de noodzaak dat het geslachte dier totaal leegbloedt.

Als je vertelt wat er bij de onverdoofde slacht gebeurt, gaan de weke harten van veel moderne mensen sneller kloppen. Nee, dat moest toch verboden worden! Zo verging het heel wat weke tweedekamerleden. Tot de bezinning een beetje begon door te breken en men zich realiseerde wat er bij de verdoofde slacht gebeurt. Er is geen slacht zonder pijn. Geëlektrocuteerd worden of een pin in je kop krijgen is ook geen lolletje (ik heb het één keer meegemaakt – niet ik, maar de stier). Bovendien beweren sommigen dat de pin alleen de motorische hersengedeelten uitschakelt, zodat het dier de pijn van het slachtmes nog wel degelijk zou voelen. In elk geval, heb ik me laten vertellen, spartelt het verdoofde dier net zo hard als het onverdoofde dier. Dus waarom niet rigoureus optreden? Kom op, alle slacht eenvoudig verbieden! Maar nee, ook bij de seculiere partijen eet men graag een stukje vlees. Maar dan in elk geval alle nutteloze plezierjacht verbieden! Alle pleziervisserij (waarbij de vis met een geruïneerde bek teruggegooid wordt in het water) verbieden! Nee hoor, dat zou een te groot gedeelte van de bevolking in de ziel raken. En dus richt men zich laf op alleen joden en moslims.

Maar, hoera! We zijn een polderland! En dus is vorige week besloten de wet tegen het onverdoofd slachten aan te nemen, maar zij die wetenschappelijk kunnen aantonen dat het dier bij hún manier van onverdoofd slachten niet meer lijdt dan bij de gangbare methoden van verdoofd slachten, krijgen ontheffing. Dat kúnnen ze natuurlijk helemaal niet aantonen, net zo goed als je het tegendeel niet kunt aantonen. Maar dat doet er niet toe: reken er maar op dat joden en moslims ontheffing krijgen. Iedereen blij: van Marianne tot Menachen en Mahmood. Waarin een klein land klein kan zijn…