Het was duidelijk dat we nog van Marten Visser (MV) zouden horen. Hij heeft Mattheüs van der Steen (MvdS) in zijn tweets verscheidene malen een ‘oplichter’ genoemd (tegenover mij noemde hij daarvoor maar één reden: het ‘goud’-stof dat tijdens bepaalde samenkomsten plotseling verscheen, bleek koper te zijn!). En na onze Birmareis kondigde hij openlijk aan dat hij niet meer naar Thailand zou terugkeren, maar bij MvdS in de leer zou gaan als de wonderen waar zouden blijken.

Ik ga voorbij aan alle hatelijkheden en insinuaties tegen mijn persoon in MV’s blog. Ze zijn óf simpelweg onwaar óf zwaar overdreven. Ik beperk me liever tot de reis als zodanig.

T.a.v. van de zeven blinden die genezen zouden zijn: ik heb eenvoudig bericht wat acht (!) mensen ter plekke persoonlijk hebben waargenomen. Ze kwamen enthousiast, sommigen zelfs huilend, terug omdat zij gezien hadden dat de blinde jongens na voorbede kennelijk ziende waren geworden. Ze waren alle acht eensgezind in hun beoordeling, wat op zichzelf al een wonder is. Een van de deelnemers vertelde mij: ‘In Jezus’naam proclameerden we genezing over  hun ogen. Al snel werd duidelijk dat de Heer aan het werk was en dat allerlei dingen aan het gebeuren waren. Sommige ogen gingen tranen of trillen tijdens het bidden. Na het bidden voor elk kind vroegen we iedere keer of de kinderen al konden zien. Als ze dat aangaven,controleerden we dit door met een lampje in hun ogen te schijnen en te vragen of ze dit konden waarnemen. Sommige kinderen werden aan één oog genezen, anderen aan beide ogen. De opwinding over wat aan het gebeuren was,was bij sommige kinderen duidelijk te merken. Een kind dat genezen was begon van blijdschap te stralen. Een van onsgaf hem haar zonnebril omdat hij het zonlicht nog niet goed kon verdragen aan zijn ogen. Al snel werd dat beter.

‘Omdat wij op de weg stonden, kwamen regelmatig andere blinden aangelopen die soms zelfs tegen ons opbotsten. We maakten met hen contact en vroegen of we voor hen mochten bidden. Een volwassen mevrouw was blind aan een oog. Zij werd na het gebed onmiddellijk genezen en was heel blij!

‘Een genezen jongetje rende weg, maar stond later weer even stil bij een auto om ‘zien’ en ‘voelen’ voor het eerst te kunnen combineren. Een geweldig gezicht! Zijn genezing was ook duidelijk af te leiden uit zijn veranderde beweegpatroon: hij had niet zo kunnen rennen als hij niet genezen was. Het aantal zeker genezen kinderen werd door ons team geschat op zes, met ook één volwassen mevrouw die genezen was van blindheid aan een oog. Vast staat dat er zeker meerdere kinderen en een volwassene genezen zijn. Overigens was eerder op de dag in een weeshuis een oudere mevrouw ook al genezen van blindheid aan één oog na een kort gebed met alle aanwezigen samen.’

Dit verslag is door de andere leden van het team bevestigd. Dit is wat onze mensen waargenomen hebben, wát MV’s deels anonieme zegslieden (die wij evenmin kunnen controleren als hij ónze mensen kan controleren) ook mogen zeggen.

Wat de ‘uniekheid’ van de conferentie betreft: het kan zijn dat onze contacten in Birma dit mooier hebben voorgespiegeld dan de zaak in werkelijkheid is. Maar het artikel waarnaar MV verwijst, spreekt van een grote conferentie die maar liefst 22 jaar geleden heeft plaatsgevonden.

Wat de samenstelling van de conferentie betreft: een groot aantal deelnemers was volgens onze Birmese zegslieden helemaal geen christen, maar boeddhist. Het was dan ook geen gewone conferentie, maar een muziekfestival, dat blijkbaar ook niet-christenen trok. Het is voor boeddhisten heel wat om onder het oog van de geheime politie openlijk tot het christendom over te gaan. Enkele honderden mensen hebben schriftelijk te kennen gegeven dat zij Jezus Christus als hun Heer en Heiland hebben aangenomen; vermoedelijk is dit maar een klein deel van het werkelijke aantal bekeerlingen, want mensen komen er niet zo gauw toe om een formulier in te vullen. Die formulieren zijn belangrijk om naderhand met de bekeerlingen contact te kunnen opnemen en ze verder te onderwijzen in de Schrift.

Ook hebben 229 mensen schriftelijk te kennen gegeven dat zij van alle mogelijke verschillende ziekten genezen waren (incl. oogkwalen!); dit zal eveneens slechts een beperkt deel van het werkelijke aantal genezenen uitmaken. MV citeert dat 1159 mensen te kennen hebben gegeven dat zij ‘transformatie’ hebben ondergaan. Uit de sneer van MV’s contactpersoon blijkt voor mij heel duidelijk van wat voor geestelijk gehalte zijn contactpersonen zijn. Niemand heeft beweerd dat het uit een papiertje ‘blijkt’ dat deze mensen werkelijk getransformeerd zijn; we hebben alleen maar verteld wat deze mensen zélf hebben betuigd. Ook verbaast het mij dat MV spreekt over een ‘pantheon’ waaraan de bekeerlingen een ‘extra god’ zouden hebben toegevoegd. Hindoes kennen zo’n ‘pantheon’, maar echte boeddhisten niet.

Ik heb helemaal niet beweerd dat wij een hotel afgehuurd hebben dat eigendom van de regering is. En dat is maar één punt waar MV slecht gelezen heeft.

Het is ronduit schandalig dat MV beweert ‘dat zo de nadruk wordt gelegd op het valse evangelie dat God je problemen wel even oplost en het ware Evangelie dat God zondaren vergeeft naar de kant gedrukt wordt’. Dat is pure laster, zoals iedereen weet die mij en mijn geschriften kent of onze toespraken in Birma gehoord heeft. Ook is het vals om te beweren dat wij de suggestie zouden hebben gewekt ‘dat een land in een dag veranderd kan worden, waardoor er een verkeerd beeld van zending ontstaat’. Zoiets is zelfs te onnozel voor woorden. Maar het tekent de geestelijke houding van waaruit MV zijn pijlen op onze reis gericht heeft. En dat aan de hand van anonieme bronnen! Ik kan best begrijpen dat de desbetreffende lieden anoniem moeten blijven. Toch wil MV aan de hand van dat soort oncontroleerbare bronnen onze hele reis als een grote leugen voorstellen. Wij hebben eerlijk verteld wat wij hebben meegemaakt. Daar zullen best foutjes in geslopen zijn, dat kan de beste overkomen. Maar de suggestie dat onze verslagen een en al leugen of misleiding zijn, werpen wij verontwaardigd van ons.

Het lijkt wel of MV er moeite mee heeft dat de Here Jezus in deze tijd nog steeds wonderen doet. Wereldwijd komen vandaag de dag op grote schaal tekenen en wonderen voor, ook in Thailand, als je er oog voor wilt hebben. En ze hebben ook een duidelijke functie: hierdoor wordt de opstandingskracht van de Heer zichtbaar en komen veel mensen tot geloof. Met Wie ben je aan het strijden als je Gods wonderen hardnekkig wilt ontkennen? Niet met ons, want onze taak is alleen te getuigen van alles wat God op de reis in Birma heeft gedaan. We hoeven niets te ‘bewijzen’, we hebben alleen getuigd. Niemand hoeft ons getuigenis aan te nemen, maar iedereen die het bestrijdt, moet zich wel afvragen of hij/zij niet met de Grote Genezer zelf strijdt. Laten wij ervoor oppassen elkaars getuigenissen als leugens af te doen en te veroordelen.